ორშაბათი, ნოემბერი 16, 2026
მთავარი წაკითხვა

სიკეთისა და სიყვარულის დღე ბავშვებისთვის — EreCo Kids-ის საქველმოქმედო ინიციატივა /ვიდეო/

0

13 ნოემბერს, სიკეთისა და სიყვარულის დღეს, EreCo Kids-ის ინიციატივით, ფერიის წმინდა მატათა მოციქულის სახელობის გიმნაზიაში საქველმოქმედო ვიზიტი გაიმართა.

ინიციატივის მთავარი მიზანი ბავშვებისთვის სითბოსა და სიყვარულის გაზიარება, მათი გახარება და დაუვიწყარი ემოციების ჩუქება იყო.

EreCo Kids-ის კეთილშობილურ წამოწყებას შეუერთდნენ ადამიანები, რომლებმაც გულწრფელი სურვილი გამოთქვეს, საკუთარი წვლილი შეეტანათ ბავშვებისთვის განსაკუთრებული დღის შექმნაში.

ვიზიტმა კიდევ ერთხელ ცხადყო, რომ სიკეთეს დიდი შესაძლებლობები აქვს, ხოლო ერთი გულწრფელი ნაბიჯიც კი შეიძლება სხვისი ბედნიერების მიზეზად იქცეს.

ეს დღე სიყვარულის, თანადგომისა და ადამიანური სითბოს გაზიარების კიდევ ერთ ლამაზ მაგალითად იქცა.

სიკეთე პატარა ნაბიჯებით იწყება, სიყვარულს კი საზღვრები არ აქვს!

საბა ლაზაშვილი ჩემპიონია!

0

საბა ლაზიშვილი მსოფლიო ჩემპიონია
დვალიშვილის საქომაგოდ აბუდაბიში ჩასული ლაზიშვილის საამაყო კადრები მთელმა მსოფლიომ ნახა და მას მერე რაც ის წინასწარი დაკავების საკნიდან გათავისუფლდა მას Raf ხელმძღვანელობამ ჭიდაობა შესთავაზა და რამდენიმე წუთის წინ ის ჩემპიონი გახდა გილოცავ საქართველო

წლების შემდეგ, მშობლიურ ქალაქში…

0

14 ნოემბერს, ქობულეთში, კულტურის სფეროს მნიშვნელოვანი მუსიკალური ღონისძიება – კონცერტი „მოგზაურობა ოპერის სამყაროში“ გაიმართა.
მსმენელს შესაძლებლობა ჰქონდა, კლასიკური მუსიკისა და საოპერო ხელოვნების სამყაროში ემოგზაურა და პროფესიონალი მუსიკოსების შესრულებით გამორჩეული მუსიკალური პროგრამით დამტკბარიყო.
კონცერტში მონაწილეობდა საქართველოს ევგენი მიქელაძის სახელობის ეროვნული სიმფონიური ორკესტრის სიმებიანი ჯგუფი.
პროექტის სამხატვრო ხელმძღვანელი და დირიჟორი ქობულეთისვე მკვიდრი, ნიჭიერი შემოქმედი ილია ინაიშვილი, სოლისტი – საერთაშორისო კონკურსების ის ლაურეატი ბადრი ჩიხიაშვილი, ხოლო კონცერტმაისტერი – ნინო ლეჟკაშვილი გახლდათ. ღონისძიებაში ასევე მონაწილეობდნენ მაია გაჩეჩილაძე და მალხაზ გარსევანიშვილი.
კონცერტმა ქობულეთის კულტურულ ცხოვრებას კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი მუსიკალური საღამო შემატა. მსგავსი პროექტები ხელს უწყობს კლასიკური მუსიკის პოპულარიზაციას, პროფესიული საშემსრულებლო ხელოვნების წარმოჩენასა და რეგიონებში კულტურული ცხოვრების გამრავალფეროვნებას.

ღონისძიებას ორმაგი დატვირთვაც ჰქონდა – ილია ინაიშვილი პირველად წარმატებით წარსდგა მშობლიურ ქალაქში მეტად პრეტენზიული და გემოვნებიანი მაყურებლის წინაშე.


განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ მაღალი პროფესიული დონის მუსიკალური პროექტები ქობულეთის მსმენელს მშობლიურ ქალაქში აძლევს შესაძლებლობას, უშუალოდ ეზიაროს კლასიკური მუსიკის სამყაროს.


ღონისძიება ქობულეთის მუნიციპალიტეტის კულტურის ცენტრის მხარდაჭერით გაიმართა.

„სამშობლოს გარეშე“ დარჩენილი დედა – შვილის უმძიმესი აწმყო და უპროგნოზო მომავალი…

0

  აპატრიდი ამიდ მამედოვისა და მისი დედის ამბავი ლამის მსოფლიომ იცის, მაგრამ მათ 9-წლინ ტანჯვას ბოლო არა და არ უჩანს… მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩენილ დედა – შვილს რამდენიმე წლის წინ „ტვ12-აჭარამ“ სპეციალური გადაცემაც მიუძღვნა, მაგრამ დროის გასვლის მიუხედავად, მათ ცხოვრებაში არაფერი შეცვლილა…

  რა პერსპექტივა აქვს „უსამშობლოდ დარჩენილ“ დედა – შვილს საქართველოში, როგორ მოხვდნენ ისინი ჩვენს ქვეყანაში და რატომ იშორებენ მათ ყველა უწყებიდან პასუხის გარეშე?! – ეს ის კითხვებია, რომლებზე პასუხსაც თავად ამიდ მამედოვი იძლევა თავისსავე წერილში, რომელიც ჩვენმა საინფორმაციო სამსახურმა ქუჩაში მყოფი დედა-შვილისგან მიიღო… სტილის დაცვით გთავაზობთ ამიდ მამედოვის წერილს, რაც ერთგვარი მიმართვაცაა საზოგადოებისადმი:

  -„9 წლის წინ იძულებული გავხდით, საქართველოში ჩამოვსულიყავით. ჩვენ გავიარეთ რეგისტრაცია გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის (UNHCR) საქართველოს წარმომადგენლობაში, როგორც იძულებით გადაადგილებულმა პირებმა.

  ბაქოში გაცემულ სამგზავრო პასპორტსა და ბინადრობის მოწმობას ვადა გაუვიდა. ამასთან, ბაქოში UNHCR-ის მინიჭებული სტატუსიც გასრულდა. საქართველოს სახელმწიფომ მოგვიანებით მიგრანტის სტატუსი და ბინადრობის ნებართვა მოგვცა, თუმცა მოქალაქეობის არმქონე პირებად დავრჩით.

  როდესაც პირველად გვინიშნავდნენ სტატუსს, თბილისში, იუსტიციის სახლში, მიგრაციის სამსახურის ორი თანამშრომელი გაგვესაუბრა. მე ვკითხე, შეიძლებოდა თუ არა დედაჩემისთვისაც ბინადრობის ნებართვის მიცემა, რადგან ის ჩემი ღვიძლი დედაა. ორივე თანამშრომელმა უარი მითხრა და მიპასუხა, რომ დედას აზერბაიჯანული პასპორტით უნდა ეცხოვრა.

  ბაქოში გავიცანით ამჟამად ჩვენი დიდი ხნის მეგობარი, ცნობილი მომღერალი – ქალბატონი ნინო ქათამაძე. ის უკვე 16 წელია გვიცნობს და იცის, რა გადავიტანეთ ბაქოში, როგორ გვამცირებდნენ და გვაყენებდნენ შეურაცხყოფას…

  ახლა კი საქართველოშიც უმძიმეს მდგომარეობაში ვართ. აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, მისი მეუღლე მეჰრიბან ალიევა და სოციალური დაცვის სამინისტრო წლების განმავლობაში არ აღიარებენ დედაჩემს საკუთარი ქვეყნის მოქალაქედ, მას პენსიას არ აძლევენ და არც არანაირ დახმარებას უწევენ.

  დედა ხანდაზმული და მძიმედ ავადმყოფია. ჩვენ ბაქოელები ვართ, მაგრამ აზერბაიჯანელები არ გახლავართ, ჩვენ ვართ ირანელები, ჩვენი წინაპრები ირანიდან არიან.

გთხოვთ, გვიშველოთ და დაგვეხმაროთ!

საქართველოში ვკვდებით!

  ამჟამად ბათუმში ვცხოვრობთ და ორივე მძიმედ ვართ ავად. სასწრაფო დახმარების ექიმები ხშირად გვეხმარებიან და გვშველიან, მაგრამ კლინიკაში მისვლას ვერ ვახერხებთ. მკურნალობის გაგრძელების გზას ვერ ვხედავთ. ტკივილისგან გაუსაძლის მდგომარეობაში ვართ. მე და დედა წლებია ვიტანჯებით.

ვის მივმართოთ? ვის მივწეროთ?

არავინ გვიცავს და არავინ გვეხმარება.

მე და დედა უკვე 9 წელზე მეტია UNHCR Georgia-ში ვართ რეგისტრირებული. ჩვენი სახელით ყოველთვიურად დახმარების თანხა იხარჯება, მაგრამ რეალურად არავინ გვიცავს და არაფერში გვეხმარება. არც მესამე ქვეყანაში, ევროპაში, გადასახლების საკითხს გვიგვარებენ.

არ გვინდა, რომ საქართველოში დავიხოცოთ.

საქართველო ჩვენთვის აზერბაიჯანს დაემსგავსა

– ვისაც არ უნდა მივმართოთ და სადაც არ უნდა მივწეროთ, არავინ გვეხმარება.

  არსებობს ორი ორგანიზაცია — IOM და UNHCR. ჩვენი აზრით, სწორედ მათ უნდა უზრუნველყონ ჩვენი ევროპაში გადაყვანა, რადგან აქ არავის ვჭირდებით და ჩვენც არ გვინდა საქართველოში სიკვდილი. UNHCR და IOM საქართველოში გვაჩერებენ და გამოსავალს არ გვთავაზობენ.

  გთხოვთ, ნახოთ ჩვენი ვიდეო და გაიგოთ, რა გადაგვხდა თავს. ყველაფერში ამ ორ ორგანიზაციას ვადანაშაულებთ.

 ყველა გვეუბნება: „პარკში დაიძინეთ, ქუჩაში მოკვდითო“...

 წლებია, ვის არ მივმართავთ დახმარებისთვის. ჩამოსული ადამიანები გვიღებენ ვიდეოებს, შემდეგ კი სოციალურ ქსელებსა და სხვადასხვა ვებგვერდზე ავრცელებენ.

რა მოხდა თბილისში – საბურთალოზე?..

  თბილისში დიდი უბედურება შეგვემთხვა. ვცხოვრობდით დღიურად ნაქირავებ ბინაში, საბურთალოზე, შალვა ნუცუბიძის ქუჩის 44-ში, მეორე კორპუსის მეორე ბინაში.

  ბინის მეპატრონეები იყვნენ ცოლ-ქმარი – ჯემალი და მედეა. მათგან ერთი წლის განმავლობაში მუდმივად ვიტანდით შეურაცხყოფასა და დამცირებას.

  ქმარი უწმაწური სიტყვებით გვაგინებდა. კონდიციონერის პულტი წაგვართვა და ოთახში სიცხისგან ვიხუთებოდით. ოთახს ფანჯარაც კი არ ჰქონდა.

  მეპატრონეებთან 2 820 ლარის დავალიანება დაგვიგროვდა. მე და დედა ვუხსნიდით, რომ თანხას გადავიხდიდით, როგორც კი ამის შესაძლებლობა მოგვეცემოდა. ისინიც წერდნენ დავალიანების შესახებ, თუმცა მუდმივად გვეუბნებოდნენ, რომ გაცილებით მეტი გვქონდა გადასახდელი… კონდიციონერის გამოყენებისთვის ხან დღეში 20 ლარს გვარიცხინებდნენ, ხან 40-ს, 50-ს ან 60 ლარს.

2025 წლის 3 აგვისტოს ჩვენზე თავდასხმა მოხდა.

  ქმარი და ცოლი თავს დაგვესხნენ ორი ახალგაზრდა აზერბაიჯანელი მამაკაცის თანდასწრებით. ისინი, როგორც გავარკვიეთ, „ორი ნაბიჯის“ თანამშრომლები იყვნენ. შემთხვევა მეტრო „დელისთან“, საცეკვაო კლუბის მიმდებარე ტერიტორიაზე, მეზობლების თვალწინ მოხდა. ქმარი მცემდა, ყელში მწვდა და იდაყვით მირტყამდა. სხეულის სხვადასხვა ადგილას მაყენებდა დარტყმებს. მოაჯირზე მიმაჯახა, სამზარეულოში შესვლის საშუალებას არ მაძლევდა და ცდილობდა, იქ ძალით შევეყვანე. მისი მეუღლე კი დედას ხელით უბიძგებდა და სახლში შესვლას აიძულებდა.

  მეპატრონემ სახლის გასაღებიც წამართვა. დედას ხელზე ძლიერად უჭერდა. იმ ხელზე, რომელზეც ექიმები ადრე პულსს უსინჯავდნენ. დედა ტკივილისგან ყვიროდა. ჩემი ზურგჩანთა გამომგლიჯა ხელიდან და სამზარეულოს იატაკზე, ფილებზე დააგდო. ჩანთაში მედო ძველი ლეპტოპი და ყველა საჭირო დოკუმენტი. დედას ხელჩანთაც წაგვართვეს. წაიღეს ჩვენი ჩემოდნები და ყველაფერი, რაც კი გაგვაჩნდა.

  მივირბინე ახლომდებარე პატარა კაფეში, სადაც თანამშრომელმა ტელეფონი მათხოვა. დავრეკე 112-ში და ვთხოვე სასწრაფო დახმარებისა და პოლიციის დაუყოვნებლივ გამოგზავნა. ვუთხარი, რომ ბინის ფსიქიკურად გაუწონასწორებელი მეპატრონე გვცემდა, გვკლავდა და ყველაფერი წაგვართვა.

  სასწრაფო დახმარება და პოლიცია მოვიდნენ. ექიმებმა დაგვათვალიერეს და დახმარება გაგვიწიეს. ძალიან ცუდად ვიყავით. ექიმებმა ჩვენი სხეულის დაზიანებებისა და ჩალურჯებების ფოტოებიც გადაიღეს.

  თუმცა პოლიციელებმა ჩვენი ჩანთები და დოკუმენტები არ წაიღეს და არც დაგვიბრუნეს. გვითხრეს, მანქანაში ჩასხედით და იქ აგიხსნითო. შემდეგ შინაგან საქმეთა სამინისტროს შენობაში წაგვიყვანეს. იქ ძალიან უხეშად გვესაუბრებოდნენ, ნორმალურად ლაპარაკისა და ჩივილის საშუალებას არ გვაძლევდნენ. გვაწერინებდნენ, რა მოხდა და როგორ განვითარდა მოვლენები.

  საბოლოოდ, დილის დაახლოებით 6:30 საათზე გამოგვიშვეს. გვითხრეს, რომ ფული უნდა გვეშოვა და პოლიციელებთან ერთად მისულიყავით, რათა ნივთები დაგვებრუნებინა. როდესაც მეპატრონე ცოლთან ერთად გვცემდა და ნივთებს გვართმევდა, იქ მყოფი ზოგიერთი მეზობელიც შეურაცხყოფას გვაყენებდა.

  ერთმა მამაკაცმა ხელების ქნევით დამიწყო დაშინება და მეუბნებოდა, რატომ არ იხდით ვალსო. ამართლებდა მეპატრონისა და მისი მეუღლის საქციელს და ამბობდა, რომ ასე უნდა მოქცეოდნენ ჩვენნაირ ადამიანებს.

  მე ვუპასუხე, რომ ჩვენს ჩანთაში მობილური ტელეფონი გვედო, უბრალო ღილაკებიანი ტელეფონი, რომლითაც ნაცნობები გვიკავშირდებოდნენ.

  ის მამაკაცი წავიდა. არ ვიცით, ის იყო თუ არა მეპატრონეებთან დაკავშირებული, მაგრამ ჩვენი ჩანთა გახსნეს და ტელეფონი ამოიღეს. შემდეგ ის მამაკაცი დაბრუნდა და ტელეფონი მოგვიტანა.

  ვის აქვს უფლება სხვისი ჩანთიდან პატრონის პირადი ნივთები ამოიღოს? ჩვენ ვერ დავამტკიცებთ, მაგრამ შესაძლოა, ის მეპატრონის ქალიშვილის ქმარი იყო. მეპატრონის დედაც გვიბიძგებდა და გვთხოვდა, თავი დაგვენებებინა. ჩვენ კი ვეუბნებოდით, რომ ავად ვიყავით და სასწრაფო დახმარება გვჭირდებოდა…

  მე ხმამაღლა ვყვიროდი: „გეყოფათ, რატომ გვჩაგრავთ და რატომ სცემთ ჩამოსულ ადამიანებს? ეს დოკუმენტები და ჩვენი ნივთებია! რას აკეთებთ“, მაგრამ არავინ გამოგვესარჩლა.

  მეპატრონეს ადრეც უცდია მეზობლის თანდასწრებით დედაჩემის შეურაცხყოფა. ის ხშირად აგინებდა ჩვენს ნაცნობებსაც… იმავე დღეს, 3 აგვისტოს, თავდაპირველად ცოლ-ქმარი სახლში გვემუქრებოდა. ტელეფონით გვიღებდნენ ფოტოებს და გვაიძულებდნენ, დაგვეწერა, რამდენი ვალი გვქონდა.

  დედამ დაწერა, რომ როგორც კი დახმარებას მივიღებდით, თანხას დავაბრუნებდით. მიუთითა სახელი და გვარი. ჩვენი პასპორტებიც გადაიღეს.

  ამის შემდეგ კი თავს დაგვესხნენ, გვცემეს და ნივთები წაგვართვეს. მე და დედა მუდმივად ვრეკავდით სხვადასხვა უწყებაში და ამ ადამიანების შესახებ ვჩიოდით.

UNHCR-ისა და IOM-ის მიმართ პრეტენზიები

  ვინ არის პასუხისმგებელი იმაზე, რაც ჩვენ დაგვემართა?

UNHCR-მა მოგვატყუა. თანამშრომელმა, სახელად ამიდმა, გვითხრა, რომ ანკეტა შეგვევსო და დაგვეწერა ჩვენი მდგომარეობის შესახებ. დაგვპირდა, რომ დაგვეხმარებოდნენ, ვალსაც გადავიხდიდით და ორი თვით სხვა ბინაში გადასვლაშიც დაგვეხმარებოდნენ, მაგრამ დაპირებული დახმარება არ მიგვიღია…

  4 აგვისტოს დილით მე და დედა შინაგან საქმეთა სამინისტროს შენობიდან გამოვედით და საბურთალოს პოლიციაში, პეკინის ქუჩაზე წავედით. იქ მხოლოდ UNHCR-ში დარეკეს და შეატყობინეს, რომ დახმარება გვჭირდებოდა, რადგან მათთან ვიყავით რეგისტრირებული. UNHCR-მა კი უპასუხა, რომ ჩვენი დახმარება მათი ვალდებულება არ იყო და არ ევალებოდათ ჩვენი დახმარება. მაშინ ჩნდება კითხვა: რისთვის არსებობენ ეს ორგანიზაციები და ვის ემსახურებიან?

გთხოვთ, გვიშველოთ! დაგვეხმარეთ!

  თქვენც ხომ გყავთ დედა და გწამთ ღმერთი?!. ჩვენ აღარ შეგვიძლია ასე ცხოვრება. ორივე ავად ვართ და ყოველდღიურად გვიწევს ტკივილისა და გაჭირვების ატანა.

  გთხოვთ, ყურადღებით ნახოთ ჩვენი ვიდეო და გაიგოთ, რა გადაგვხდა თავს.

საკონტაქტო ინფორმაცია:

ტელეფონი: +995 593 284 150

საბანკო ანგარიში — TBC Bank:

ანგარიშის მფლობელი: ამიდ მამედოვი

SWIFT კოდი: TBCBGE22

IBAN: GE93TB7748645064300027

 Google-ში შეგიძლიათ მოძებნოთ სახელი „ამიდ მამედოვი“ — იხილავთ გაზეთებში გამოქვეყნებულ მასალას, რომლის ქვემოთაც ჩვენი მონაცემები და საბანკო ანგარიშიც არის მითითებული.

გმადლობთ გაგებისთვის. იყავით დალოცვილნი!

  P.S. ბოდიშს გიხდით, ერთი მნიშვნელოვანი გარემოების დაწერა დამავიწყდა: 2025 წლის აგვისტოს თვეში, თბილისში მომხდარი თავდასხმიდან რამდენიმე დღის შემდეგ, მე და დედა ბათუმში ჩამოვედით. გვინდოდა, დახმარება გვეთხოვა მთავარი მუფთისთვის, ჯუმა პარასკევს, რათა მუსლიმებს ჩვენი მდგომარეობა გაეგოთ... თუმცა მუფთს ჩვენი მოსმენა არ სურდა და გვითხრა, რომ ვერაფრით დაგვეხმარებოდა.

  შემდეგ კლინიკა „ბაუში“ მივედით და მის დირექტორს მივმართეთ. ის გვიცნობს, იცის ჩვენი მდგომარეობა, მაგრამ კლინიკაში მკურნალობისთვის თანხის გადახდაა საჭირო, რაც ჩვენ არ შეგვიძლია. ჩვენ კი ორივე ავად ვართ და მკურნალობა გვჭირდება

  2025 წლის 31 აგვისტოს ბინის მეპატრონემ დაგვირეკა და გვითხრა: „დედა როგორ არის? კარგად არის? ახლა სად იმყოფებით?“

  ჩვენ არ გავუმხილეთ, სად ვიყავით.

  მან გვითხრა, რომ თავისი ხალხი ჰყავდა და ჯერჯერობით არაფერს გვიშავებდა. ასევე გვაცნობა, რომ ჩვენი ჩანთები, დოკუმენტები და ჩემოდნები სარდაფში ჩაყარა. შემდეგ დაგვემუქრა: „თუ 10 დღის განმავლობაში ვალს არ გადაიხდით და თქვენს ნივთებს არ წაიღებთ, ყველაფერს ჩემს ხალხს დავურიგებ“. მათ შორის ჩვენს ჩანთებსაც, რომლებშიც პირადი დოკუმენტები გვქონდა.

  როგორც კი ეს გავიგე, მაშინვე დავრეკე 112-ში. ასევე დავუკავშირდი თბილისში, საბურთალოზე, პეკინის ქუჩაზე მდებარე პოლიციის განყოფილებას. ამის შემდეგ ბათუმში, ორთა ჯამის მეჩეთის მიმდებარედ პოლიციის განყოფილებაში მივედი და განცხადება დავწერე. პოლიციაში მითხრეს, რომ ბინის მეპატრონეს ყველაფერს შეატყობინებდნენ.

მინისტრი კარდიოლოგიურ სერვისებს გაეცნო

0

აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრი, ნინო ნიჟარაძე, მაღალტექნოლოგიურ ჰოსპიტალ მედცენტრში კარდიოლოგიურ სერვისებს გაეცნო. მოინახულა 84 წლის ეთერ ცინცაძე, რომელსაც სამინისტროს დაფინანსებით სარქვლის ტრანსკათეტერული ძვირადღირებული იმპლანტაცია (TAVI) ჩაუტარდა და შეხვედრა გამართა კლინიკის ექიმებთან.

შეხვედრას სოციალური პროგრამების ექსპერტი, აკადემიური დოქტორი სოფიო ბაკურიძე ესწრებოდა, რომელმაც მედიცინის სფეროს სხვა წარმომადგენლებთან ერთად, ყურადღება გაამახვილა აჭარის ჯანდაცვის სამინისტროს მიერ 2025 წელს საპილოტე რეჟიმში დანერგილი ახალი სერვისის მნიშვნელობაზე, რაც მაღალი რისკის მქონე გულის მძიმე დაავადებების მქონე პაციენტებისთვის აორტის სარქვლის ტრანსკათეტერული იმპლანტაციის (TAVI) დაფინანსებას ითვალისწინებს. საუბარი შეეხო სერვისის დანერგვის მიზნებს, მის ხელმისაწვდომობასა და უკვე მიღწეულ შედეგებს.

TAVI წარმოადგენს აორტის სარქვლის ჩანაცვლების თანამედროვე, მინიმალურად ინვაზიურ მეთოდს, რომლის დროსაც ახალი სარქვლის იმპლანტაცია კათეტერის საშუალებით, ღია ქირურგიული ჩარევის გარეშე ხორციელდება. მეთოდი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ მაღალი რისკის მქონე პაციენტებისთვის, რომელთათვისაც ტრადიციული ღია ოპერაცია უკიდურესად სარისკოა ან შეუძლებელია.

როგორც მინისტრმა აღნიშნა, პაციენტების შერჩევა საქართველოს კარდიოქირურგთა ასოციაციისა და საქართველოს ინტერვენციული კარდიოლოგიის ასოციაციის მიერ გაცემული შესაბამისი დასკვნების საფუძველზე ხდება. სერვისის ამოქმედებიდან დღემდე დაფინანსებით უკვე 26-მა პაციენტმა ისარგებლა. თითოეული შემთხვევის დაფინანსება 40 000 ლარს შეადგენს.

პროგრამით სარგებლობა შეუძლიათ მაღალი რისკის მქონე გულის მძიმე დაავადების მქონე საქართველოს იმ მოქალაქეებს, რომლებიც აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე უწყვეტად, არანაკლებ ორი წლის განმავლობაში არიან რეგისტრირებული. დაფინანსება სოციალური სტატუსის მიუხედავად გაიცემა.

ნინო ნიჟარაძის განმარტებით, ოქტომბრის თვეში აჭარის მთავრობის თავმჯდომარის ინიციატივით სამინისტროს ბიუჯეტი დამატებით 10 მილიონი ლარით გაიზარდა, რაც მოქალაქეებს საშუალებას მისცემს უწყვეტად მიიღონ დაფინანსება ყველა საჭირო სამედიცინო სერვისზე.

„დედა, ნუ ტირი… მე შენთან ვარ“ — 19 წლის გიორგისა და დედის უწყვეტი ბრძოლა სიცოცხლისთვის!

0

​ეს არის ამბავი დედის უსაზღვრო სიყვარულსა და ბიჭზე, რომელმაც სიკვდილს ოთხჯერ ჩახედა თვალებში.
​2007 წელს, როდესაც ექიმები ნინოს უიმედო პროგნოზებს აძლევდნენ, 900-გრამიანი გიორგი მაინც მოევლინა სამყაროს. ჩვილობიდანვე მან ოთხ თვეში სამი ურთულესი ოპერაცია, პერიტონიტი, სეფსისი და ნაწლავის ნეკროზი გადაიტანა. მედიკოსები ირწმუნებოდნენ, რომ ის ვერ ივლიდა და ვერ იაზროვნებდა, თუმცა დედამ უარი თქვა ნებართვაზე. ოჯახისგან მიტოვებულმა ნინომ შვილის გადასარჩენად ბრძოლა არ შეწყვიტა — გიორგიმ ორ წელში სიარული დაიწყო, ექვსი წლისამ კი ლაპარაკი.

​დღეს გიორგი 19 წლისაა. ის დადის, ხედავს და სწავლობს, თუმცა მისი სიცოცხლე კვლავ მუდმივ სამედიცინო მეთვალყურეობას მოითხოვს. ნაწლავების შეწოვის ფუნქციის დარღვევის გამო, მას ყოველღამე 12-საათიანი ვენური კვება სჭირდება, რაც დღეში 200 დოლარი ჯდება. ამას ემატება აუტისტური სპექტრის სირთულეები და სპეციალისტების საჭიროება.

​ნინო, რომელიც მოსკოვში მარტო იბრძვის შვილისთვის, უზარმაზარ ხარჯებს უკვე ვეღარ უმკლავდება. გარდა ფინანსური მხარდაჭერისა, გიორგის, რომელიც ძლიერ განიცდის მარტოობას, ძალიან სჭირდება მეგობრები და საზოგადოების თანადგომა.

​ გთხოვთ, ნუ მივატოვებთ ამ დედა-შვილს უთანასწორო ბრძოლაში. თითოეული ლარი, პოსტის გაზიარება თუ თბილი სიტყვა მათთვის სიცოცხლის ტოლფასია!

​საბანკო რეკვიზიტები:
​საქართველოს ბანკი: GE38BG0000000612185265
​თიბისი ბანკი: GE28TB7170545064300129
​პირადი ნომერი: 60002016852
​მიმღები: ნინო ძოძუაშვილი

​​პროფესიით ვაჭარი, სინდისით – ბედნიერი ადამიანი, საოცარია…

0

როცა სიტყვას ითხოვს მკითხველი

ბავშვობიდან (5 წლის ასაკიდან) მეჯავრებოდა, (ექვსი) რამ:  მოტოციკლეტი თავისი პატრონით; სიტყვა „ქურდი“ – რეალურად; შავი მინა (“სტეპლო”) და სიტყვა „ვაჭარი“, ასევე მეზობლის ორი მამაკაცი, რომელთაც ავი ძაღლები ჰყავდათ… 72 წლისა მოვიყარე, თუმცა მათი სახელები არასდროს მითქვამს…

მიყვარს მაღაზიიდან მაღაზიაში ხეტიალი, სადაც შედარებით იაფი საქონელია, ვიმახსვრებ გამყიდვლებს და იქ ვყიდულობ, სადაც შედარებით იაფია, თუნდაც 5 თეთრით ნაკლები… არ ვიცი რატომ, მაგრამ შედარებით კულტურულ ადამიანად მიმაჩნია ის, ვინც ფულის მონა არ არის და ჩემს გულში ვაფასებ, რადგან ფული ტანჯავს ცხოვრებას.

დიდი ხანია ვსარგებლობ ქობულეთში, რუსთაველის ქუჩის №81-ში მდებარე მაღაზიით… ბოლო დროს უხვად იხსნება ქალაქში მარკეტები, მაგრამ განცვიფრებული ​ვრჩები, როცა იქ მარკეტებზე ნაკლები ფასის საქონელს ვხედავ, ასეთ მაღაზიებში, ისევ და ისევ ცდილობენ შეინარჩუნონ შედარებით ხელმისაწვდომი ფასები… ვადარებ ადამიანების აზრებს და მიხარია, რომ ჩვენს ირგვლივ ისევ შემორჩნენ ნორმალური აზროვნების რეალისტები.

მაპატიოს ღმერთმა, ვლოცავ ისეთსაც და სხვაგვარად რეალისტსაც, მებრალება ფულს დამონებული კაცობრიობა.

ერთ დღეს მინდოდა რაღაცის ყიდვა და ნახეთ საოცრება, თვალსა და ყურს არ ვუჯერებდი, ის რაღაც სამჯერ ნაკლებ ფასად რომ ვიყიდე … მოკლედ, დიდი სიხარული მქონდა და იცით, ყველაზე მეტად რა მიხაროდა? ის, რომ არსებობს ნორმალური ადამიანი!.. და თუმცა თითქოს არც მჯეროდა, მაგრამ ვხედავდი ფაქტს და მიკვირდა, რატომ იყო განსხვავებული სხვებისგან?!.

ადამიანებმა სხვა პროფესია მიატოვეს იმისთვის, რომ ზედმეტი ფული იშოვნონ…

– ​ოჯახს სჭირდებაო, ამბობენ…

და ის ფული სად მიაქვთ, ღმერთმა უწყის!.. უბრალოდ, სახეზე შეხედვისაც კი მრცხვენია ზოგიერთი მათგანისთვის, რადგან სიხარბემ და სიამაყემ დაიმონა და როგორ არ ვთქვა?!. ან კარგი და ცუდი როგორ არ განვასხვავო ერთმანეთისგან?.. მაპატიოს ღმერთმა – არ ვამბობ ცოდვაზე არაფერს, მე მხოლოდ ვაქებ სიცოცხლისუნარიან ადამიანებს – არიან დედამიწაზე განსხვავებული ადამიანები თუნდაც ერთი ან ორი და მეც გულუბრყვილოდ მიხარია…

მარტო მყოფს ხშირად მაგონდება მიკლუხო მაკლაი (პაპუასებებში) და წამსკდება ხოლმე სიცილი… რა ვქნა, მე ადამიანი ვარ და მიჭირს სულ მოწყენილი ყოფნა… ზოგს სულიერებას ფული ურჩევნია, და ზემოდან ​გადმოგხედვს კმაყოფილებით, მე კი მიხარია, მაგრამ თავს ვიკავებ ღიმილისგანაც (ეს დიდ ნიჭია)…

საერთოდ არასდროს ვფიქრობდი ამ თემაზე  დაწერას, მაგრამ სწორედ გმირივით მისაბაძია ისეთი ჩვეულებრივი ადამიანი, რომელიც გელა მასარახაძის სახელით დადის ქუჩაში თუ საზოგადოებაში, ის გახლავთ თანამედროვეთა შორის აღმოჩენილი განძი, რაც დასაფასებულია, მან დაფარა წუთისოფლის ამაყი სული და დადის თავისუფლად…

ბიბლია ამბობს: (მათ. 5: 14, 15, 16.) – „თქვენ სოფლის ნათელი ხართ; მთის წვერზე მდებარე ქალაქი ვერ დაიმალება, სანთელს რომ აანთებენ, ჭურჭელქვეშ კი არ დგამენ, არამედ სასანთლეზე, რომ ყველას გაუნათოს სახლში. ასე ანათებდეს თქვენი ნათელი ადამიანთა წინაშე, რათა ხედავდნენ ისინი თქვენს კეთილ საქმეებს და ადიდებდნენ თქვენს მამას, რომელიც ზეცაშია.“

იესო ქრისტეს სახელით მინდა მადლობა გადავუხადო ქობულეთში, რუსთაველის №81-ში მდებარე მაღაზიის მეპატრონეს გელა მასარახაძეს, ვუსურვებ მუდამ მისაბაძი და სამაგალითო ყოფილიყოს საზოგადოებისთვის!

მერი აბუსერიძე, პოეტი – ბიბლიოგრაფი

ბათუმში კოლეჯი BDC ახალ მისამართზე – ახვლდიანის 3\5-ში გადავიდა \ვიდეო\

0
კოლეჯი BDC ახალ მისამართზე გადავიდა

ბათუმში კოლეჯი BDC ახალ მისამართზე გაიხსნა. BDC საგანმანათლებლო ბაზარზე უკვე 20 წელია ოპერირებს. ახალი ლოკაციის გახსნა კი კოლეჯის განვითარების ახალ ეტაპად განიხილება.

ახვლედიანის ქუჩა N3\5-ში მდებარე ახალი სივრცე პროფესიული განათლების მიღებისა და პრაქტიკული უნარების განვითარებისთვის თანამედროვე შესაძლებლობებს აერთიანებს.

ახალი სივრცის გახსნა BDC-ისთვის მნიშვნელოვანი მოვლენაა. ღონისძიებას კოლეჯის გუნდის წევრები, პარტნიორები, მოწვეული სტუმრები და საგანმანათლებლო სფეროს წარმომადგენლები ესწრებოდნენ…

20-წლიანი ისტორიის მქონე კოლეჯის საქმიანობის ძირითადი მიმართულება თანამედროვე, პრაქტიკულ და შრომის ბაზრის მოთხოვნებზე მორგებული პროფესიული განათლების მიცემა გალავთ.

 ამიტიმაც გახსნის ღონისძიების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილი იმ ადამიანების დაფასებას დაეთმო, რომლებმაც წლების განმავლობაში კოლეჯის განვითარებაში საკუთარი წვლილი შეიტანეს.

BDC-ის თანამშრომლებს პროფესიული საქმიანობისა და ერთგულებისთვის სამადლობელო სიგელები გადასცეს.

20 წლის განმავლობაში BDC-ის მთავარი ღირებულება ყოველთვის იყო ადამიანი – მისი განათლება, პროფესიული განვითარება და დასაქმების შესაძლებლობა. ახალი ლოკაციის გახსნა ბი დი სი – სათვის მხოლოდ ახალი მისამართი არ არის. ეს გახლავთ ახალი ეტაპი, მეტი შესაძლებლობა და კიდევ უფრო დიდი პასუხისმგებლობა სტუდენტებისა და გუნდის წინაშე.

BDC-ის ერთ-ერთი მთავარი მიმართულება მოკლევადიანი პროფესიული გადამზადებაა. კოლეჯი მსურველებს შესაძლებლობას სთავაზობს, შედარებით მოკლე დროში შეიძინონ ახალი პროფესია, გაიუმჯობესონ არსებული უნარები და დასაქმების ბაზარზე საკუთარი შესაძლებლობები გაზარდონ.

ახალი ლოკაცია ამ მიმართულების კიდევ უფრო გაფართოების შესაძლებლობას ქმნის.

კოლეჯში აცხადებენ, რომ მომავალშიც გაგრძელდება პროფესიული განათლების განვითარება და ახალი პროგრამების შეთავაზება — ისეთი მიმართულებებით, რომლებიც თანამედროვე შრომის ბაზრის მოთხოვნებს პასუხობს.

ახალი სივრცე კი, როგორც კოლეჯის წარმომადგენლები ამბობენ, კიდევ უფრო მეტ ადამიანს მისცემს ხარისხიანი პროფესიული განათლების მიღების შესაძლებლობას თანამედროვე და კომფორტულ გარემოში.

განათლების, პროფესიული განვითარებისა და ახალი შესაძლებლობების გზაზე — BDC 20 – წლიანი გამოცდილებით ამიერიდან  ახალ ლოკაციაზე, განახლებული შესაძლებლობებით აგრძელებს საქმიანობას.

დავით ჩხარტიშვილი: XII_ გ), რეზიუმე / „მივმართავ მათ, – ვისზეც დამოკიდებულია საქართველოს ახალი ისტორიის დაწერა!..“

0

–დავით ბატონო, ლამის მანტრასავით დავაზუთხებინეთ რაღაც-რაღაცეები იმ ერთგულ მკითხველს, ვინც პირველივე ეპიზოდიდან მოგვყვება და მორჩილ-მოუთმენლად ელის გამრღვევ დოქტრინას; იმედია ესმის პატივცემულს, რომ სხვა გამოსავალი არ გვქონია, რადგან საგაზეთო ფორმატი, თან on-line რეჟიმი ავირჩიეთ, თანაშემოქმედება შავთავაზეთ მას და ვიღებდით კიდეც feedback_ს მაღალი ინტენსივობით. აქვე უნდა ითქვას, რომ ქებასთან ერთად, გზა და გზა კრიტიკაც წარმოიშვა, რამაც თავის მხრივ უამრავი განტოტება განაპირობა ახსნა-განმარტების სახით ჩვენი მხრიდან. ამასობაში, ახალ-ახალი მკითხველი გვიერთდებოდა და სწორედ მაგ კატეგორიისთვის, რეფრენად და წანამძღვრად ვიტყვი ახლა ერთსაც, რის შემდეგ მყისვე უნდა გადახვიდე შეპირებული მანიფესტის ხორცშესხმაზე. რადგან ყველა გონივრული ვადა და ლიმიტი ამოიწურა, შესაბამისად გვერდითი ხაზების განვითარების და სიტყვაჭარბობის აღარანაირი საშუალება არაა. მაშ ასე, წინა XII ბ ეპიზოდში, შევეხეთ ევროპული ელიტების საკითხს და სტოიციზმის უნიკალურ როლს მათ გაჩენა-გამოწრთობაში. და რომ ამ დიდებული სწავლების ხელახალ სულისჩამდგმელად ჰოლანდიელი იუსტას ლიპსი მოეველინა ევროპას, რომლის ირგვლივ შეიქმნა გავლენიანი სამხედროების, მეცნიერების, მხატვრების, ფილოსოსფოსების წრე. რამაც, ერთის მხრივ განაპირობა განმათლებლობა, მოდერნი, ე.წ. ჩრდილოეთ რენესანსი და ა.შ. მეორე მხრივ კი, პატარა ჰოლანდიის წინააღმდეგ დარაზმული დანარჩენი, ფუნდამენტალისტ-კანონიკურ კონცეპტში ჩაძირული ევროპის მარცხი …

დავაზუსტებდი ახლად_შემოერთებულთათვის ჯემალ; რადგან მათთვის, მნიშვნელოვანი იქნება ეს ციკლის დანიშნულებში უკეთ გარკვევისთვის და მისიის ალღოს ასაღებათაც! რომ ვქენით ეს პრინცპით, – „ჩემი შენ გითხარი“_ო, რათა მიგვენიშნა ე.წ. ისტებლიშმენტისთვის, თუ რა კატეგორიას შეუძლია სამაგალითო სახელმწიფოს შენება და წარმატების მიღწევა, რომელს კი მხოლოდ ყმებით დასახლებულ ნაგავის კულტივირება და თამადობა „ნადიმზე შავი ჭირის დროს“, დუქნის ჰანგების ფონზე. სახელდობრ, იმ ელიტას ვგულისხმობდი და მივმართეთ, რომელიც 90_ებიდან მოყოლებული, ფურუნკულივით ამოზრდილია საქართველოს სხეულიდან და მთავრობის ცვლის, თუ რევოლუციების მიუხედავად მართავს „deep state“_ური მექანიზმებით. მიზანმიმართულად აწარმოებს მერიტოციდს, მერიტოკრატიის ნაცვლად! ანუ, სახალხო ნების მიღმა და ფორმალური ლეგიტიმაციით, იბირებს მოხელეებს კორუფციულ ქსელში, ვერტიკალში აჯენს ამისათვის „საჭირო“ და „მაიმუნობისკენ“ მიდრეკილ კადრებს, ძირავს არასისტემურ აქტივისტებს, აღატაკებს მოსახლეობას და ა.შ.

-მარსელიეზა_ნარევი, ამ შენი ბრაზის კარგად მესმის დავით; -მაგრამ მოდი_და, სატირა, ინვექტივა თუ პამფლეტი სხვა მომენტისთვის შემოინახე! ახლა კი, ძირითად საკითხს დავუბრუნდები შენი ნებართვით, რათა ისევ არ გაგვიგრძელდეს ტექტსი მიმდინარე თემისთვის, მნიშვნელოვანი მიზეზის გარეშე! მოკლედ, სტოიციზმის როლთან ერთად, ევროპის ისტორიაში ისიც აღნიშნე, რომ მოხდა ეს მოვლენა მსგავსად ძვ. რომისა, და რომ თავის დროზე იქაც, საბერძნეთიდან სტოას მასწავლებელის ჩამოყვანით სციპიონ აფრიკელის მიერ, რომი იქცა იმ დიდებულ სახელმწიფოდ, რომელიც დღესაც აღაფრთოვანებს წესრიგის, ასკეზისა და სხვა სიქველეების მოყვარულ, სახელმწიფოებრივად მოაზროვნე ყველა მოქალაქეს. და რომ გარდა ამისა, მაგ სწავლების სიდიადე გამოიხატება იმაშიც, რომ დროსა და სივრცის მიუხედავად ის ესადაგება და დადებით ეფექტს ახდენს ნებისმიერი ტიპის საზოგადოებაზე. გინდ ის სეკულარული, ისლამური, კათოლიკურ-მართლმადიდებული თუ ბუდისტური იყოს! ამასთანავე და ხაზგასმით, – თუ საშუალო სტატისტიკური მკითხველისთვის ჯერ-ჯერობით არ არის გასაგები მთავარი (!), ვისარგებლებ რა მოდერატორის უფლებით და განვუმარტავ ატომარულ დონეზე. ა) მეგობრებო, რადგან დასაკარგი არავინ გვყავს მკითხველთა წრეში, ამ შეზღუდული რესურსის და სამშობლოსთვის ეგზისტენციალური გამოწვევის პირობებში! ბ) რადგან, მეტადრე საპასუხისმგებლო მისია ელოდება მათ, ვინც ეცნობა ციკლს და იზიარებს ჩვენს გზავნილებს, სამოქალაქო ხასიათის აქტივობებში კორელაცია შეაქვს ამ ჩვენს „საუბრებზე“ დაყრდნობით და სამომავლოდაც, გვერდში დგომას აპირებს დაანონსებული ახალი პლატფორმის საფუძველზე! გ) რადგან ციკლის მეშვეობით, ერთგულმა მკითხველმა ასე თუ ისე გაიაზრა, რომ ისტორიის შემეცნება არ არის უბრალოდ ფაქტების ცოდნა, და ის თანამედროვების გააზრებაცაა სხვადასხვა რაკურსით. ანუ, ახლის ძველი მოვლენების ჭრილში, პატერნებითა თუ გამოცდილებით და ა.შ.

მაშინ, პუნქტ „დ“_ს სახით დავამატებდი_ღა, რომ ვიტგენშტაინის არ იყოს, „გამოუთქმელი უნდა გამოთქვა“_ო ნებისმიერ შემთხვევაში და თუ როგორ გამოვა ეგ ადრესატამდე მისვლისას და რა მოსავალს მოიტანს რეციპიენტის ტრანსფორმაციის კუთხით შემდგომში, კიდევ სხვა ოპერიდანაა (იცინის). ერთი_ა აქ კიდევ სათქმელი ვგონებ, – რომ ნამდვილად რთულია ამ ყველაფრის გააზრება ცივი გონით და სენტიმენტების მიღმა, მაგრამ ამის გარეშეც ვერ იქნება-რა (!), თუ მკითხველს გულწრფელად სურს, ღია და ფარულ გამოწვევებზე ადეკვატური რეფლექსია იქონიოს და გურჯიევის „ცხვრის“ დღეში არ იმყოფებოდეს პერმანენტულად. არადა, ვითომცდა ელემენტარულია ხომ (?), – რომ მიმდინარე მოვლენებზე ადეკვატური პერცეფცია, არ უნდა შემოიფარგლებოდეს ლოკალური ლიდერების თუ პარტიული ტელევიზიების ბოდვებზე რეაგირებით, მათი cheerleading_ის ქცევის „ანალიზით“ წინასაარჩევნო მობილიზაციისთვის მაგალითად და ა.შ. რომ ეკრანზე გამოსახული ინტერფეისის მიღმა, უნდა ეძიოს მან რეალური მექანიზმები_თქო, – მაგრამ არ ხდება მასე მარტივად, უამრავი ობიექტურ-სუბიექტური მიზეზების გამო. შეუძლებელია „ობივატელისთვის“ ეს და მაგიტომაც ვუწყობთ ხელს აქ, ხედვის საჭირო კუთხის და სპეციალური ცოდნის შეთავაზება-იმპლემენტაციით, – რათა დაინახოს ის რასაც ვხედავთ ჩვენ იქ, სადაც ის ვერაფერს ხედავს. ან/და სულას „ვარდისფერი სათვალის“, თუ სხვა მამრუდებელი ოპტიკის მეშვეობით ხედავს მხოლოდ იმას, რისი დანახება სურს „ჯადოქარს“.

-დავით, ამ აპელაციით გურჯიევის ცნობილ იგავთან, ზედმეტად заумный პასაჟი გამოგივიდა. ვგონებ, ვერ დაგეწევა საშუალო სტატისტიკური მკითხველი და ეს კატეგორია კი, უმრავლესობაა მოგეხსენება. ანუ მეტი სიმარტივე გმართებს-თქო, რადგან დასაკარგი არავინ გვყავს, იმდენად მასშტაბურ ამოცანას შეეჭიდე, здесь ხომ каждый на счету, არა?

OK_ს ჯემალ, მაშინ დავძენ_ღა გამარტივებული წესით, ლაღად და სანიმუშოდ; თუ რას მანახებს ხოლმე, აი ეს ჩემი პერცეფცია სლოგანების დონეზე, – უნამუსო, სატელევიზიო პროპაგანდის პრიზმაში გარდატეხილ და უბირებზე გათვლილ ინტერფეისის მიღმიერში: როდესაც ხედავ ვერტიკალის დესაკრალიზაციას, დეკადების განმავლობაში გაბატონებული მსოფლმეხედველობითი სისტემების განულებას, ალტერნატივას კი ვერა და სხვის ნაბრძოლ-ნაშრომზე წამოსკუპებულ ვიღაც არაკომპეტენტური „სამაზვანცების“ გოიმურ გნიასს და ა.შ. მოსალოდნელია ის, რაც არაერთხელ მომხდარა ასეთი ვითარებების დროს – “Big bada boom” (იცინის)! ჰმ, ბანალური მიზეზის და არამც, რამე „მასონების“, „deep state“_სა თუ სხვა, მსგავსი ტიპის ძალების ჩარევის გამო. სიტყვაზე, და სავსებით ნორმალურია ეს, რადგან დიდი ხნით არც ერთ სიმულაციას არ გაუძლია, – გამოგონილი ფასეულობების, გმირ-მსხვერპლის, ფეიკ-პოლიტპატიმრებისა და ავტორიტეტების სამყაროში!

-ჰოდა, სულ სხვა საქმეა ახლა ეს „კოდი“ და ყველასათვის გასაგებიც იქნება ვგონებ ახლა, რისი თქმა გსურდა ზედმეტი ინტერპრეტაციების გარეშე. ვიცი, რომ არ გიყვარს ეს საბაზრო-რევოლუციური სტილი. მაგრამ, ისიც ხომ უნდა გესმოდეს, თუ რაოდენ საჭიროა ის, რათა არ დაიბნეს მასობრივი მკითხველი ამ ჩვენს მსეჯელბა-დასკვნების ჯურღმულებში. მარტივი ენით ნათქვამი, ეს მომენტი ნათელი ხდება არა მხოლოდ მაღალი საგანმათლებლო ცენზის მქონეთათვის, არამედ მათთვისაც კი, ვისაც ბაზრის და ლოზუნგების მიღმა არასოდეს გაუხედავს, – უმნიშვბელოვანესი ნიუანსი მენტორთათვის, რომელსაც არ ვახსენებ აქ უარყოფითი კონოტაციით! აი ახლა კი, უკვე დასკვნაც მარტივი გასააზრებელი იქნბეა მაგ კლასტერისთვის და ის შემდეგშია; არ წამოგყვება „ციკლის“ ადრესატი და ვერ დაინახავს უნამუსო სატელევიზიო პროპაგანდის პრიზმაში გარდატეხილი რეალობის ბუნებას, არსებული ქართული ინტერფეისის მიღმიერის მექნიზმების მოქმედების წესებს არ შეიცნობს და ა.შ. ანუ, დარჩება დასაკლავი ხბოს მდგომარეობაში და იძულებული ისევ უყუროს პირუტყვის აღტაცებით, ხან ერთ სიმულაკრს და სიმულაციას, ხან კი მეორეს!

კეთილი ჯემალ, თუ დაგაკმაყოფილე და ყველაზე უბირმა მკითხველმაც შეიგნო ეს ბანალობა. ჩავშლი მაშინ, ასე ვთქვათ ახალი და დაბადების პროცესში მყოფი კონცეპტის მეტი შესისხლხორცებისთვის მასების მიერ (იცინის), – რომ ყველაფერი ხედვის რაკურსზეა დამოკიდებული და ის კი მერყევია. რადგან ადამიანური ბუნებიდან გამომდინარე, ნორმაა ეს! იცი რა, ალბათ მაგიტომაც შევისმინე შენი რეკომენდაცია და ვახდენ ახლა ამ ყველაფრის ტრანსლირებას სხვადასხვა კულტურული და ენობრივი კოდებით *. თუმცა, ვგონებ არც სჭირდებოდა ჩვენს მკითხველს ამ ყველაფრის დაღეჭვა; მოქალაქეობრივად მოაზროვნე, ჭკვიანია და ვგონებ იცის რასაც ეჭიდება. იქნებ მაგიტომაც მოადგდა ამ ჩვენს „საუბრებს“, რომ აღარ უნდოდა ხბოს აღტაცებით ყურება იმ წარმომადგენლობით ორგანოებზე, რომლებიც არავის არ წარმოადგენენ. ამასთანავე, დაიღალა ისეთ ქვეყანში ცხოვრებით, სადაც საზრისები და დიდი მიზანი აღარ არის. სადაც მეინსტრიმულ ტვ_ებზე „პრახადიმცები“ და კურტიზან-სელიბრიტებია დიდწილად და რაღაც სტერილურ-ყვითელი ისტორიებითაა გაჟღენთილი ეთერი მარადიული ფასეულობების და არქეტიპული ისტორიების ნაცვლად-ა?!

-მ_დაა დავით, აი ეს რეფლექსიაა-რა საჭირო ახლა ზოგადეროვნული მასშტაბითაც! პრინციპში კი ვაღვიბეთ და იმედია მალეღა იქცევა მეინსტრიმულად; რაც სიტყვაზე, შეუძლებელია იმ ცოდნის, მსოფლაღქმის და გამოცდილების გარეშე, რომლის იმპლემენტაციას ჩვენ ახლა აქ ვცდილობთ! ბრავო-თქო მეგობარო, თან დელიკატურად ასწავლი და თან ყველა ჭკვიანი, არა_მიშისტის სათქმელსაც ამბობ მიკიბ-მოკიბვის გარეშე. დიდაქტიკასთან ერთად, აქაურიბისთვის უჩვეულო პატივისცემასაც ამჟღავნებ ღრმა ჰუმანიტარული ცოდნის არქმონე მკითხველის მიმართაც. ეტყობა, მაგიტომაც მოგყვები ხოლმე ბოლომდე და ხელს გიწყობ ჩემი გამომცემლობის მოკრძალებული საშუალებებით მაქსიმალურადაც!

თუ მასეა (იღიმის), მაშინ მეტსაც გეტყვი ამ მიმართულებით მეგობარო; სფერო აღარ დარჩა ქვეყანში, რომელსაც დეგრადაცია არ განეცადა, ამ მართლაც რომ სხვის ნაშრომ-ნაბრძოლზე წამოსკუპებული უბირ-მარადიორების და ჰარი-ჰარალეობრივი მიდგომების გამო. რაღა შორს ვიაროთ; აგერ_ა, მშობლიური ბათუმი აიღე ცოცხალი მაგალითისთვის! ამასობაში, ის ლამის დისტოპიად იქცა ფსევდობათუმურ, გულისამრევ რიტორიკას ამოფერაბულ, გადაღებილ-გადმოღებილთა ხელში; ასე ვიტყოდი – „სოციალურ ბაბილონად“, სადაც სხვადასხვა სოციალური ფენა ერთმანეთის კულტურულ კოდებს ვეღარ კითხულობს. მმართველობის ფორმა – „იდიოტოკრატიაა“, არქიტექტურული სტილი a-la ბანგლადეში და ეკონომიკა კი „აზარტის“ და ა.შ. აღარაა-თქო, ეს ჩვენი ბავშვობის კოხტა, განათლებული, პერსპექტივით სავსე მრავალფუნქციური ქალაქი. სამწუხარო და დამთრგუნველი ყოფა დამყარდა აქ_მეთქი, რომელსაც კი ვგმობთ სიტყვით „სამზარეულოებში“, მაგრამ საქმე-საქმეზე როცა მიდის, შტილია პრობლემების რეალური აღმოფხვრის კუთხით!

-რა თქმა უნდა, რეალობას ხომ მისი იმიტაცია ანაცვლებს აქ! ანდა უარესი, მხოლოდ „მიშისტების“ ფაფხური მიდის, რომლებსაც ამ თემების აქტუალიზაცია, სულ სხვა და პირველ ყოვლისა ანტისახელმწიფოებრივი რამეებისთვის სჭირდებათ! ასე და ამგვარად დეკადებია ვართ სცილასა და ქარიბდას შორის, არა? და მთავარია დეკორაციები ცვალო დროზე, აბსურდს ოფიციალური იერი მისცე და მაყურებელს უხსნა „გზაში“, რომ ეს ყველაფერი „განვითარებაა“ თურმე! ჰმ, მართლაც რომ გამრუდებული ოპტიკის, ანდა სულაც „ოზის ჯადოსნურ ქვეყანაში“ ვცხოვრობთ, ხომ?

М_даа ჯემალ, ужас და რაღატო ნერვულობთ_ო ისეთ ძალაზე, რომელმაც აქობამდე მიიყვანა ქვეყნის საქმე_ო, იკითხავს მავანი, „ქვა უხლიათ ან/და დამხობიათ თავზე ყოლისფერი“_ო მოგვაძეხებს ბათუმლები! ნუ, ჯერ ერთი რადგან ბროდსკის არ იყოს „წერილებიდან რომაელ მეგობარს“, არჩევანის არ_არსებობის პირობებში და ისტორიის ამ ეტაპზე, “ворюга мне милей, чем кровопийца”_ო მივუგებ და ეგაა რა, რის გამოც ჯერ-ჯერობით ესოდენ დელიკატურად ვპედალირებ! და მეორე, – მოხდება ეს მანამდე, სანამ გამოჩნდება რეალური ანტი_მიშისტური ძალა, რომელიც შეძლებს რეალურ-ორგანიზებული ალტერნატივის წარდგენას აჭარა-ბათუმისთვის და მერინდელ პერსპექტივაში, ქართული სახელმწიფოსთვის მთლიანობაში! რა თქმა უნდა, რაც უკვე თვითკმარ მე-3 სოც-პოლიტიკური ცენტრის ჩამოყალიბებას უზრუნველყოფს ორგანიზაციულად, რომლის იდეურ-თეორიულ მომზადებას ჩვენ ახლა აქ „ვაშანშალებთ“ მოკრძალებულ რეჟიმში, by default თანაავტორების და სპონსორების მოზიდვის მიზნით!

-გასაგებია დავით, ვხედავ тебе ამასობაში полегчало და ამოწურე კიდეც ბრაზი. ჰოდა, ამიტომაც, სანამ ისევ მუზებმა შემოგიტია, ვუხვევ მყისვე მთავარისკენ; ანუ, იუსტას ლიპსის წრე ვახსენე ზემორე და ისიც, რომ სწორედ მაგ ტიპის „განმანათლებელი“ პიროვნებების ძალისხმევით შეიქმნა ის ევროპული ელიტა, რომელმაც ევროპა ახალ სიმაღლეზე აიყვანა და სხვა რეტროგრადი ელიტები დროებით, მაგრამ მაინც დაამარცხა. ამგვარად, გაჩნდა ის რჩეულები იქ, რომლებიც ისტორიაში კაი ტიპებად შესვლას ლამობდნენ და შევიდნენ კიდეც! შესაბამისი დასკვნაც დაიდო შენს მიერ; სხვა წარმომავლობის, უნარების და მიდრეკილებების ელიტაა საჭირო აქაც! კერძოდ, რომ არსებული ქართულის ანტიპოდი ისტებლიშმენტია საჭირო, თუ კლასიკური ტიპის ევროპულ სახელმწიფოდ გვინდა ვიქცეთ და არამც, ეს ბაქი-ბუქა „სბროდი“ გაუთავებელი სადღეგრძელოებითა და სახელმწიფო რანგში აყვანილი კარგო-კულტის რიტუალებით და ა.შ.

ბატონო ჯემალ, ნამდილად გამიმართლა და მკითხველსაც, რომ შენი სახით, ჩემსა და მას შორის ასეთი გამოცდილი მოდერატორი დგას! მეტსაც ვიტყვი მაგ კუთხით; ბიომასას, ადამიანებად ქმნის სწორედ რომ, ამ ყველაფრის გაცნობიერება-გადააზრება და არა, ამა თუ იმ ეპოქაში გაბატონებულ დისკურს-დოქსებზე და ბელადებზე ხბოს აღტაცებით დევნა, ოსანას შეძახილებით! ჯერ კიდევ ჭავჭავაძემ ბრძანა, რომ „ისეთი მორჩილებისა მწამს სადაც გონება უფალია“_ო! გონება კი გვეუბნება (!), ჯანმრთელი სახლმწიფოს მშენებლობა სტატიკა როდია, მით უფრო მაამებლობა, არც „გამოცხადებებითა“ თუ „ფეტვით“ მართვა-მორჩილებაა! არამედ, ყოველდღიური ფიქრი, დისციპლინა, სტოიციზმი და სოლიდარობაა!

(გაგრძელება იქნება)

ესაუბრა ჯემალ მეგრელიძე

100 წლის ქალბატონს იუბილე მიულოცეს

0

აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრი ნინო ნიჟარაძე, აჭარის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარესთან, ცოტნე ანანიძესთან ერთად, ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბობოყვათში მცხოვრებ აიშე ანანიძეს ესტუმრა და 100 წლის იუბილე მიულოცა.

აიშე ანანიძეს ხუთი შვილი, ათი შვილიშვილი, ოცი შვილთაშვილი და ოთხი შვილთაშვილის შვილი ჰყავს. იუბილარს, აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს პროგრამის – „100 წელს გადაცილებული მოქალაქეების ერთჯერადი დახმარების“ ფარგლებში, 5 000 ლარი გადაეცა.

აიშე ანანიძეს 100 წლის იუბილე ასევე მიულოცეს აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის მოადგილემ, ზურაბ თენიეშვილმა და ქობულეთის მუნიციპალიტეტის მერის მოადგილემ, მინდია რომანაძემ.

2026 წელს, 100 წელს გადაცილებული მოქალაქეებისთვის გათვალისწინებული ერთჯერადი ფინანსური დახმარება 1 500 ლარიდან 5 000 ლარამდე გაიზარდა. პროგრამის მიზანია უხუცესი მოქალაქეების მხარდაჭერა და მათი სოციალური კეთილდღეობის ხელშეწყობა.

ამჟამად, აჭარაში 100 წლისა და მეტი ასაკის 23 მოქალაქე ცხოვრობს. წლის ბოლომდე 100 წლის იუბილეს კიდევ სამი მოქალაქე აღნიშნავს.

EDITOR PICKS